را بگذارد بر بطن قدم چپ . و مستفاد از صحيحهء حماد آن است كه جلوس توركى بعد از آن است كه اتيان به تكبير مستحب نمايد در حالت جلوس استوائى ، يعنى بعد از رفع رأس از سجدهء اولى بنشيند به نحوى كه ظهر قدمين موضوع بر أرض باشد ، بعد از آن اتيان به تكبير نمايد ، بعد از آن بنشيند به طريق تورك ، يعنى به كيفيتى كه مذكور شد . نهم : از جملهء مستحبات فيما بين سجدتين در حال تورك استغفار است به اين نحو أستغفر اللَّه ربي و أتوب اليه ، در كافى لفظ جلاله مذكور نيست به اين نحو است أستغفر ربي و أتوب اليه ، لكن در فقيه و تهذيب « 1 » مذكور است ، اولى ذكر آن است . و همچنين مستحب است ما بين سجدتين دعاء به اين نحو « اللهم اغفر لي و ارحمني و أجرني و ادفع عني * ( إِنِّي لِما أَنْزَلْتَ إِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيرٌ ) * » قوله عليه السّلام « أجرني » ممكن است به راء مهمله بوده باشد ، چنانچه مذكور در كافى « 2 » صيغهء امر از أجار يجير يعنى پناه بده مرا ، يعنى متوسل به تو شده‌ام پناه بده مرا از عذاب آخرت يا از معصيت كردن در دنيا يا از فقر و ذل ، و ارادهء همه أنسب به حال ماها است . و احتمال دارد به زاء با نقطه بوده باشد از جزى يجزي ، يعنى جزاى خير به ما عطا فرما ، حاصل معنى آن كه نظر به اعمال ناقصهء ما نفرما ، بلكه به فضل و كرم خود جزاى خير به ما عطا فرما . مذكور در تهذيب « 3 » با آن كه نقل از كافى شده است و اجبرني از جبر يجبر ،

--> « 1 » تهذيب ج 2 / 82 . « 2 » فروع كافى ج 3 / 321 ح 1 . « 3 » تهذيب ج 2 / 79 ح 63 .